لازم نیست بی عدالتی ها، شکنجه ها، اعدامها و دیگر اعمال خبیس آنانی را که به فرض مسئول اجرای عدالتند به کسی یادآوری کرد...
گزارش ماهانه نقض حقوق بشر / خرداد 89
http://hra-news.org/51/00/2262-1.html
بازداشت ٣٢۵ نفر در خرداد ماه
http://rhrai.org/?p=104
و هزاران هزار نمونه دیگر از وقایع تلخ و اندوهناکی که اینترنت امروزی از آن پر است.
پس عدالت کجاست؟ از کی بین لگد کوبی ها، شکنجه های روحی و جسمی و تن خونین جوانان و هموطنان مظلوممان گم شده است؟
مگر این به اصطلاح قانون اساسی کشورمان نسیت که میگوید:
اصل ۳۸ - منع شکنجه
هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند، مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است.
متخلف از این اصل طبق قانون مجازات میشود.
اصل ۳۹
هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است.
بماند که این بازداشتها و دستگیریها غیر انسانی و غیر فانونی اند، ولی کجاست این مجازاتی که طبق قانون کشور فلک زده مان باید ببارد بر سر این دیوها و نامردهایی که مست و خمار قدرت پوچ و بی معنی کنونیشان شده اند؟
